Zijn goede doelen betrouwbaar?

In december gebeurt er iets moois. We worden vrijgevig en engageren ons voor een goed doel naar keuze. Wist je dat een gezin gemiddeld 400 euro per jaar spendeert aan goede doelen? 90% daarvan doneren we in december. Fascinerend, niet? Wat maakt deze periode zo bijzonder? De kerstsfeer? Of heeft Studio Brussel met de Warmste Week meer in de pap te brokken? Hoe dan ook, het zet me aan het denken. Wat motiveert ons om te doneren? Hoe beslissen naar welke vzw onze zuur verdiende centen gaan?

Wat verwachten we van een actie?

  1. We willen zeker zijn dat het geld naar de juiste ontvangers gaat. Een schenker is niet bereid om de directeur van de vzw in kwestie rijker te maken. We willen zekerheid dat het goede doel correct en altruïstisch handelt. Een klein beetje argwaan en onze portemonnee blijft netjes gesloten.
  2. Lezen over schrijnende situaties is één ding, het opent onze ogen en motiveert om te schenken. Is de kous dan af? Nee. Lezen over de verbeteringen na het doneren is even belangrijk. We blijven niet storten als we geen nieuws krijgen over het verschil die we samen maken. We willen het gevoel krijgen dat we van de wereld een betere plek maken. Hoeveel maaltijden staan voor 150 euro bijvoorbeeld? We beelden ons graag in hoeveel zieltjes we vooruit helpen.
  3. Zonder voldoende touchpoints en media-aandacht komt de boodschap niet over. We twijfelen over de actie als we zelden tot nooit iets over het goede doel horen. Een goed doel hoort een gezonde frequentie aan content distributie te hanteren. Een verhaal, een ambassadeur, een artikel in de krant, beelden op sociaal media… We willen bevestiging dat de actie zich continu inzet en engageert.
  4. Geld overmaken mag geen ingewikkelde of omslachtige procedure zijn. Vzw’s zoeken beter vrijwilligers om hun digitale professionaliteit hoog te houden. Een overschrijving mag niet langer dan 30 seconden duren of de schenker haakt af.

Content, content en nog eens content

De connectie maken met mogelijke schenkers is niet evident. De juiste balans vinden tussen droge koek en horrorverhalen is tricky. Kijk maar naar de campagne van Child Focus, in samenwerking met Goedele Liekens. Daar gingen ze volledig in mist. De beelden van die campagne achtervolgen me nog steeds. Ik raad niet aan om een kijkje te nemen.

Een goed voorbeeld is Reizen Waes voor “Hongersnood 12-12”. Om de actie te ondersteunen bezocht Tom Waes, zelf ambassadeur van Unicef, een week lang een gebied getroffen door een tsunami. De beelden zijn confronterend en laten ons inzien hoe goed wij het in ons warme nestje hebben. Vorig jaar heeft Tom en zijn team maar liefst 4 miljoen euro ingezameld. Goed gedaan, Tom!

Geloofwaardig of corrupt?

De media leert ons vandaag om wantrouwig te zijn ten opzichte van mooie praatjes. ‘Fake news’ rolt van de tongen en technologie maakt het vandaag zeer gemakkelijk om content te trukeren. Dit komt de oprechte goede doelinstellingen niet ten goede.

De concurrentie is bovendien moordend. Om elke hoek staat er wel iemand te bakken voor mens en dier in nood. Meer dan 2000 acties ronselen om giften tijdens de Warmste Week. Straf!

Mijn advies: SOS Kinderdorpen

Ik had het genoegen om Hilde Boeykens, Managing Director bij SOS Kinderdorpen, te horen praten tijdens een ladies event in Ampla House, Gent. Haar passie voor het project was oprecht én fascineerde me.

Ze had het over een wissel tussen buitenlandse en binnenlandse donaties. Vroeger waren we meer te vinden om kinderen uit ontwikkelingslanden een duwtje in de rug te geven. Vandaag is er een shift in de omgekeerde richting. “Jammer, want je zou moeten zien hoe kinderen in en rondom Kinshasa leven. De penetrante geur in die kampen vergeet ik nooit meer. Onze kinderen hebben het zelden zo erg.”, getuigde Hilde.

Mijn beslissing was instant gemaakt. Ik stort dit jaar voor SOS Kinderdorpen. Misschien kunnen we dit jaar zelfs met z’n allen minder geschenkjes kopen voor elkaar en een kind helpen via SOS Kinderdorpen. ’t Is maar een idee.

Merry Christmas to you all!